شغل رویایی
28 بهمن 1396
شغل رویایی
همیشه تو کار بخودمون میگیم شغل رویایی من کجاست؟ جایی که پیشرفت کنم، پول زیاد کار کم. چنین کاری اصلا هست؟ پس مدیرا چجوری بهش رسیدن! این سوال خارج از مسائل جغرافیایی و بومی و … رو میخوام از دید دیگهایی بررسی کنم. امیدوارم از این مطلب خوشتون بیاد.
من همیشه دنبال علمم؛ شغل من کجاست؟
اینکه شما در کار همیشه به دنبال افزایش علم در حوزه تخصصی خود باشید، یکی از بهترین کارها و یا ایدهآلترین هدف است ولی همیشه باید بیاد داشته باشیم تک بعدی بودن در مسیر همیشه خوب نیست و مارو از خیلی مسائل عقب میندازه. این مسائل مثل رفتار سازمانی، چگونه برخورد با مشکل در محلکار و … که افرادی که خودشون رو علامه کاری میدونن هیچ وقت نمیتونن اشکال رفتاری و یا فنی خودشون پی ببرن. مثلا من در فلان تخصص ماهرم ولی ممکن هست دانشجو تازه فارغالتحصیلی این کار را با تجربه کمتر بهتر انجام دهد. پس همیشه باید بیاد داشته باشیم هیچ کاری لزوما با یک فکر بهترین کار نیست و ممکن است به مرور زمان از ارزش آن کم شود حتی اگر بهترین باشد.
من همیشه دنبال پولم؛ شغل من کجاست؟
چنین شغلی زمانی وجود دارد که شما با علاقهترین و پرانرژیترین و حتی تاثیرگذارترین در تیم و یا کار خود باشید.
این امر همیشه زمانی اتفاق میافته که شما اصلا بیادش نیستید و فقط و فقط به هدفی فکر میکنید که براتون ارزش داره. پس برای این کار همیشه باید کور باشید.
شغل رویایی جایی که همه خوب باشن
این امر درسته و میتونه تاثیرگذار باشه ولی همیشه خوب بودن افراد چیزی زیادی به آدم یاد نمیده. همیشه در جاهایی یاد میگیریم که زیاد اشتباه کنیم و اشتباه دیگران رو هم ببینیم.
اشتباه کردن یکی از بهترین پلههای پیشرفت هست. پس میتونم بگم که جایی که زیاد میتونید اشتباه کنید بهترین مکان برای شغل رویایی شماست.
این حقم نیست، میرم جایی که قدر منو بدونن
این حرف یکی از بدترین حرفهایی هست که تا بحال شنیدم و حتما خودم هم تو دورانی که تجربه کمتری داشتم زیاد زدم. از قدیم و ندیم میگن که حق گرفتنیه، حق دادنی نیست. پس انتظار نداشته باشید همیشه برای شما راه رو باز کنن. جایی هم لازمه صبر کنید، بجنگید و حتی زمان زیادی برای کاراهای معمولی بذارید.
شغل رویایی کجاست؟
شغل رویایی رو باید ساخت و نمیشه فقط به شرایط محیطی و افراد نگاه کرد. کسی وظیفه کشف استعداد شمارو نداره و دنیا همیشه به یک روال نیست. پس باید همیشه انعطافپذیر بود. در این جهان همیشه چیزی از ما گرفته میشه و چیز دیگهایی میگیریم. تنها راه فقط و فقط جلو رفتن هست. نمیشه تو این عمر کم تحلیلی عمیق برروی همه جوانب داشته باشیم. گاهی اوقات بیدلیل باید جنگید، بی دلیل باید صبر کرد برای اینکه راه رو پیدا کنیم.
شغل رویایی برای هیچکسی وجود نداره مگر اینکه خودش این شغل رو برای خودش ساخته باشه. متاسفانه باید گفت که سو استفاده بعضی از کارفرمایان و حتی دوستان باعث میشه شما همه مسائل رو جدی بهش نگاه کنید که همه مسائل رو خراب میکنه. اینجوری بهت میگن تو که دندونگرد نبودی یا چرا اینجوری شدی، چرا همش دنبال پولی!
برای داشتن یک شغل خوب باید زحمت زیادی کشید ولی هدفمند و هوشمندانه. هیچکسی برای داشتن آسایش شما زحمت نمیکشه و هیچکسی به دنبال حق واقعی شما نیست.
شغل رویایی جایی نیست جز فکر و ذهن شما برای پیشرفت و پولدار شدن. شغل رویایی از هیچ قانونی پیروی نمیکنه، سعی کنیم همیشه با تمام وجود برای کار خودمون باشیم!
